خانه » مطالب مناجاتی » مطلب چهلم

مطلب چهلم

#شب_جمعه:

«حفص بن غیاث» از امام صادق- علیه السّلام- روایت کرده است که فرمود:
«اگر کسى خواست طورى باشد که هر گاه از خدا چیزى درخواست نمود به او بدهد، باید از همه مردم قطع امید کند و تنها امیدش به درگاه او باشد، وقتى خداوند این حالت را در قلب کسى یافت، هر گاه چیزى بخواهد به او عطا مى‏ کند»
از جمله موعظه ‏هاى خداوند متعال به حضرت عیسى علیه السّلام این است که فرمود:
«یا عیسى، اُدعُنى دعاءَ الحَزینِ الغَریقِ الّذى لیس له مُغیثٌ، یا عیسى، سَلنى و لا تسأل غیرى فیحسن منک الدّعاء و منّى الاجابه، و لا تدعنى الّا متضرّعا الىّ و همّکف همّا وحدا فانّک متى تدعنى کذلک اجبک».
یعنى: «اى عیسى! مرا بخوان مانند انسان محزون در حال غرق شدن که هیچ دادرسى برایش نیست. اى عیسى! از من بخواه و از غیر من نخواه تا از تو دعاى نیک بر آید و از من اجابت دعا مکن مگر با حالت تضرع و تمام همتت را صرف این امر بنما که هر گاه این گونه مرا خواندى تو را اجابت خواهم نمود».

منبع:
عده الداعی ابن فهد حلی

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*