جدیدترین مطالب

مطلب بیست و پنجم

در روایت آمده است که: «خداوند متعال حساب خلق را که رسید، یک نفر باقى مى ‏ماند که سیئاتش بر حسناتش فزونى دارد.
ملائکه او را مى ‏گیرند تا به سوى آتش ببرند در حالى که او پشت سر خود را نگاه مى ‏کند. در این هنگام خداوند متعال فرمان مى ‏دهد او را برگردانند آنگاه به او مى ‏گوید: چرا پشت سر خود را نگاه کردى؟ (البته ذات اقدس الهى خود علت آن را مى ‏داند) آن فرد مى‏ گوید: خدایا! گمان نیکوى من به تو این نبود (که مرا به آتش بسوزانى) در اینجا خداوند سبحان مى ‏فرماید:
ملائکه من، به عزت و جلالم سوگند! این بنده حتى یک روز هم به من حسن ظن نداشت، اما او را به بهشت ببرید چون ادعا کرد که به من حسن ظنّ دارد».

منبع: عده الداعی ابن فهد حلی

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*